Boven de Starbucks

De Catskills 's ochtends vroeg. Het is nog koud op de veranda. Anderen slapen nog. Na het ontbijt alle spullen in de Toyota cheyenne, een minivan gegooid. Ongewoon veel ruimte voor lange benen dus slapen kan nog steeds.  Op naar Poughkeepsie (hoe spreek je dat uit?). Een stad aan de Hudsonrivier, die de indianen (foute term dus of native americans of de naam van dr stam noemen) de Wappinger vroeger de heen-en-weer rivier noemden omdat de rivier met het tij meebeweegt. Hollandse Kolonisten gebruikten de rivier om de bevervellen die ze van de indianen hadden afgetroggeld te vervoeren.  Over deze rivier is in 1860 een spoorbrug gebouwd die the great connector, de grote verbinder werd genoemd wat nu vrij pompeus klinkt maar destijds was het waarschijnlijk ook wel groots als je zo'n brug bouwde en mensen vrij gemakkelijk van de ene naar andere kant konden reizen. Plus die brug is ook enorm!  In 2009 werd van de in onbruik geraakte spoorweg een wandelweg gemaakt. En dat noemen ...

Na het pannenkoekenontbijt is het hoog tijd om calorieën te verbranden zodat er 's middags weer iets lekkers in kan.  Amerikanen zijn dol op buitensport en wij toevallig ook. In Woodstock zijn naast winkels met achterhaalde hippieparafraliën, Tibetaanse centra en die dutch reformed Church die al jaren dienst doet als activiteitencentrum ook nieuwerwetse zaken zoals een organic bakker 'Bread alone' waar ze toch koffie verkopen en ook een hippe fietsenwinkel met fiks getatoeëerde verkoper die zich ons vanaf zijn lagere standaard aanschouwde en zich direct afvroeg of hij wel fietsen in onze maat had. De 'kleintjes' onder ons kregen een iets kleiner fietsje zodat we op weg konden. Tenminste na het inslaan van een gallon water wat klinkt als een tankwagen vol maar per persoon ons met maar een  halve liter hydrateert. En dat hadden we al nodig na het verorberen van de met dit heerlijk zomerse weer rap smeltende peanut-buttercups. De meningen over de smaak waren verdeeld v...

Upstate New York daar gaan we naar toe. Bodil vraagt zich af of er ook beren in Bearsville, onze eindbestemming, zijn. Eerst maar de stad uit langs de metalen viaducten met Sopranosassociaties oftewel de reclameman vraagt zich af of er hier niet iemand vermoord werd. Per ongeluk nemen we de George Washington benedendeks. Geen uitzicht vanaf de Hudsonrivier op New York maar op hoeveel bruggen kun je over een benedendek. En trouwens het was heiig.  Het is even wennen aan de richtingsborden, maar een snelweg naar het noorden lukt ons wel. Een goede chauffeur helpt. USA is het land van waarschuwingen. Op de buitenspiegel wordt je gewaarschuwd dat verkeer dichterbij is dan het lijkt. Op  wc's dat personeel zijn handen moet wassen (wat juist twijfel oproept). Op wegen dat er een beerkruispunt is. Dat je na de tolbrug de riem weer om moet doen. Dat zwemmen zonder badmeester levensgevaarlijk is. Er zou je eens wat overkomen (en je zou toch hun de schuld geven).  We hadden ook gew...

Na al die avondactiviteiten uitgeslapen tot wel 7:00. Krantje lezen, ontbijten met Kellog's en tijd voor een nieuwe dag als toerist. En dat blijkt best zwaar. De meiden verwachten een georganiseerd programma en dat hadden we vandaag niet. Ik heb nog heel veel op mijn lijstje staan: musea, the bronx, Queens, organic markten, eettentjes maar Dagmar wil graag iets doen in plaats van rondlopen en aanschouwen. Ik snap wat ze bedoeld maar rondlopen en aanschouwen is wel wat een toerist doet.   Dus dagmar, morgen gaan we iets doen en vandaag gewoon weer naar het museum.  Drie dames naar het FIT, het modemuseum waar een tentoonstelling over black designers was. Gewoon mooie jurken kijken.... ...en bakkeleien welke het mooiste is. Genoeg reden voor Hannah om ineens liefde voor  moderne kunst te hebben. Zij en de reclameman naar MoMA waar ze soepblikken van Andy Warhol bekeken (zie boven). Zonder bereik in een wereldstad is lastig overleggen maar wie liepen we tegen het lijf op Che...