Vroeg wakker
Half drie, half vier en half vijf uur wakker. Ondans de sirenes van ambulances lukt het steeds weer om weer in te slapen. Half zes is het over. In de huiskamer zit Dagmar al klaarwakker, Bodil komt aanlopen alsof kwart voor zes een hele gewone tijd is om op te staan. En als zelfs Hannah al zin heeft in ontbijt, dan hebben we het over een heuse jetlag. Onze lijven leven al zes uur later. Na een zondags ontbijt met brood, organic natuurlijk en erg lekker, met Amerikaanse peanutbutter, een eitje enook met door grote broer ingevoerde beschuit en hagelslag gaan we lekker vroeg op pad richting de Brooklyn bridge.
Net zo vroeg als andere Nederlanders die we herkennen uit ons vliegtuig dus niet vroeg genoeg voor een unieke ervaring. Wel net vroeg genoeg om de hordes toeristen voor te zijn.
Op zoek naar een koffietent zoals de meiden zich dat voorgesteld hebben. Dan hoor je dat eigenlijk uit zo'n grote kartonnen beker te drinken terwijl je rondloopt maar de espresso's zijn dan al op.
Bull sinds kort geflankeerd wordt door een stoer meisje. Toeristenmannen gaan en masse op de foto met de stier en de vrouwen met het meisje, dus bekijken wij het elitair vanaf een afstandje.
De 9/11memorial maakt meer indruk. Al die namen rond die twee gaten waar water eeuwig wegstroomt. Ik vertel de meiden over de heftige beelden van springende mensen van brandende torens die in mijn herinnering zitten opgeslagen. Misschien was het slaaptekort maar ik voelde even de tranen in mijn ogen.
Vlak daarbij is de grote legowinkel gevestigd waar we even een foto maken voor de neefjes.Door gaan we. Langs Tribeca door Soho waar de winkels volhangen met Gucci, Etro en andere dure merken. Eten doen we in een wijkje verder op het terras in een heerlijk voorjaarszonnetje.
Daarna mag ik precies 10 minuten rondkijken in Eataly waar ze allles maar dan ook alles wat te koop is in Italië verkopen in 10 verschillende kwaliteiten of meer en soms ook 10 keer zo duur. De meiden stellen zich strategisch op voor de pepers omdat zij mijn interesses kennen en weten hoeveel tijd die kosten.
Na 10 km op de stappenteller mogen we nog even een stukje in de metro.
Terug in het appartement vallen na een licht souper de ogen één voor één dicht. De kop is eraf!













Reacties
Een reactie posten