Het is droog in het Metropolitan museum
Het regent in New York. Alles ziet er net iets minder mooi uit. Ook het uitzicht.
Tijd voor een museum. Het metopolitan voldoet aan alle Amerikaanse cliché's: grootst, veelst en nog meer.
Het gebouw is groot en de collectie is enorm. Naast kunst uit de Griekse, romeinse en Byzantijnse oudheden Europese kunst uit meerdere tijden, Amerikaanse kunst en ook nog indiaanss kunst. Heel veel moois, soms zelfs iets teveel moois.
Pisarro
Johannes Vermeer: van zijn 60 schilderijen hangen er zes in dit museum. Tussendoor een koffie om het vol te houden. De tafels zijn ook groot.
Op zoek naar de afdeling hedendaagse kunst langs de harnassen voorbij de middeleeuws verweerde beelden, over de Italiaanse patio's, onder de romeinse helden en achter de ingelegde mozaiektafels zagen we gelukkig een wandvullend stuk waartegen Dagmar bijna wegviel.
Hedendaagse kunst vind ik altijd verfrissender dan de klassiekers. Met extra aandacht voor de Amerikanen want we zijn tenslotte in USA.
Van Fairfield Porter heb ik nog nooit gehoord, maar schilderijen zijn wel op bepaalde manier vergelijkbaar met Edward Hopper dus misschien toch een Amerikaanse stijl. Van Wikipedia begrijp ik dat dit de representational painting heet.
Tijd voor bagels vond Hannah en die wilde daar best een stukje voor om lopen. Langs Madison en Park avenue waar de kinderen in Armani junior rondlopen als ze niet in de schoolbus zitten. Hoe worden mense zo rijk, vroeg Bodil zich af. Goeie vraag en ik brabbelde wat over CEO's, artiesten en ondernemers.
Heerlijk.
En het regent nog steeds dus tijd voor een spelletje.
















Reacties
Een reactie posten