De Bronx onveilig gemaakt

Met vijf man door een grote stad en iedereen gelukkig maken, dat is het idee. De meiden verwachten een geheel verzorgde trip waar ze dan naar gelieve of humeur over kunnen klagen. 'Weer naar een museum?'  'Wat gaan we hier eigenlijk doen.' Ik zie het liefst constant gezichten van uitzinnige blijheid :' we zijn in     New York!!!'. Bodil heeft het juichen om positieve ervaringen te markeren ingevoerd. ' Het regent niet.' Jujjj! 'We zien een brug.' Jujjj! 'We nemen de metro.' Jujj!
Ook in New York zijn het pubers, ik hun moeder en ben je als gezin gewoon een groep die traag is door te veel wensen en te veel keuzes. 
Trouwens even tussendoor maar de fiets is terug. ' nu alleen nog de overtime disputen' zei grote broer (waarmee hij bedoelt dat we geen extra geld willen betalen voor die fiets die best leuk was maar wel veel gedoe) maar wij waren al opgelucht. 

Het voorstel van Hannah om naar de  the Bronx te gaan, werd dus enthousiast ontvangen. Klinkt ook spannend toch. Scheen overdag geen probleem te zijn al heb ik nog even tabak van onduidelijke risico's nemen. 

Aangekomen zien we lagere huizenblokken zeker niet verpauperd wel alleen Afro-Amerikanen op straat. Ze roepen dingen naar mijn dochters gevolgd door 'I love your daughter, ma'm.' Vind ik toch niet helemaal fijn. Schichtig loop ik door al heeft verder niemand iets in de gaten. 

Daar een leuk terrasje, het betere gentrifaction-werk. Goede koffie ook en van schrik mogen de meiden van Remko er iets lekker bij. 
Troost zonder leed, eigenlijk. Sommige mensen op het Tetras lijken ingehuurd om het geheel nig echter te maken. De Mexicaanse winkel ernaast is mijn plezier. Dozen vol met ancho, pasilla, chipotlepepers en ook blauwe tortilla's, en epazote een kruid dat ik in Nederland niet kan krijgen. 
Van de verse tomatillos ga ik een salsa maken. 
De Mexicaan vertelt nog over de parades van cinco de mayo en over de traditionele gerechten die dan geserveerd worden. 
Hier is het echte little Italy want hier wonen de Italianen. En hun winkels vol mozzarella, burrata, pizza, verse pasta. Na een korte wandeling hebben sommige mensen toch weer trek in de beste pizza van New York. Moeten we proeven voor Bouwe-jan. 
De terugweg gaat niet over rozen. De metro doet het niet, iedereen eruit en we voelden ons de uitzondering met blanke huid. 
De leukste wijk is Harlem omdat jet als thuis klinkt maar er niet zo uit ziet. 
Beroemd theater.
Bijzonder ontwerp.
Het is een kerk, geloofde ik eerst ook niet.
Met brandtrap. 
Thuis (bij bouwe-jan) kook ik Mexicaans lekker. 
De avond wordt besloten op times square omdat we daar nog niet geweest zijn. Ook wel bekend onder de naam hel op aarde. 
Dat lijkt me een persoonlijke mening te zijn want veel mensen vinden het hier leuk blijkbaar. 
Ter afsluiting nog langs empire state building.  Hij staat er nog en wij ook. 
En dan snel terug. 














Reacties

  1. Dat gat in het blog over die fiets.........je wordt er wel nieuwsgierig van😀

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Tijd om te gaan

Rondje Woodstock

Vroeg wakker