Een dag in het park
Wakker met de zon. De fiets is terug. Heerlijk gevoel. Och nee dat heb ik gedroomd. Bellen naar citibike. Geen fiets, wel hele verhalen over dat de meeste fietsen weer terugkomen. Dat stelt een beetje gerust. En we moeten het aangeven bij de politie. Nog even wachten. Na alle kilometers, bruggen, verkeersgedrag, snelheid, frustratie en boosheid nemen we een vrije dag van toerist zijn.
Koffie op het terras en daar komen onze angels aan
Volgens het boekje hebben ze een Starbucksje afgehaald en in Central Park gedronken. Heerlijk deze dag. Paar boodschapjes doen bij de Best Market verderop. Nog even langs de beste bagelbakker van de buurt en dan lunchen in het park.
Liggen, lezen, luieren en frisbeeën. Het lijkt wel vakantie.
Ondertussen bekeken wij het leven in het park. SchoolKinderen die spelen in een speeltuin of hun touchdown oefenen. Te oude vaders in het park met hun kinderen waarvan de één filosofisch aan de ander vraagt: 'is there one god or are there multiple Gods? I do not know.' En ondertussen niet echt aandacht geven aan hun dreinende kind.
Waar bleef Remko? Voor hulp of morele steun ging ik m zoeken. Ik viel in een aflevering van hillstreetblues met in en uitlopende NYPD mensen precies gekleed zoals in de film met het juiste accent en de juiste manier van doen . Net echt. Op een haar na miste Remko een rit in de politieauto naar het andere precinct, omdat de baas dat niet nodig vond. Dan maar terug naar het park om alvast een voorproefje honkbal te doen. Morgen is de game.
Na deze luie dag energie genoeg on de jazzclub te bezoeken. Suggestie van een collega die ondertussen ook opgepakt was door de andere toeristen. Sprinkhanen zijn het, altijd op zoek naar nieuwe ervaringen.









Reacties
Een reactie posten