Fietsen door Manhattan en omstreken

Op de fiets door Parijs was  geweldig, door Antwerpen een aanrader dus New York ging ook gebeuren. Citibikes met handige app zodat je kan zien waar de docking stations zijn en of ze leeg of overvol zijn. 
Klonk eenvoudig maar de eerste zag er zo uit. En toen door het park. Ehm
Daarna ging het voortvarend. Remko voorop, de meiden er achteraan en ik als bezemwagen. Onze vaste volgorde op de fiets in de grote stad. 'A familie going wild' riep een man uit het neergelaten raampje van zijn dure auto op 5th avenue.
Remko wilde graag naar het hippe
Williamsburg en dat was eenvoudig langs Central park richting dowtown en dan links aanhouden. Easy peasy toch?

Rechts, rechts, achter elkaar fietsen' hoor ik mezelf roepen als gele taxi's, grote SUV's en lorries langsrazen. Het antwoord is hooguit 'wat?' Alles wordt overstemd door herrie van het vele verkeer.  Heel blij word ik als het apart gelegen fietspad zie met heel bekend fietsstoplichten. Overzicht en gewoon trappen is genoeg. 

Naar het water, daar is de brug toch? Nee, stukje terug. Nog tien minuten voor we moeten docken. Redden we dat? Gaan. Die brug op. Uhm, gaat omhoog. Dat gaat langzaam. Al fietsend pak ik mijn telefoon. Niet laten vallen, voorzichtig maan ik mezelf. Want mooi uitzicht vanaf de

Brug op hoge woontorens, skyline en half gesloopte fabrieken die plaats maken voor hippe uitbreiding aan de overkant van de Harlem rivier. Afgeleid omdat er een metro over de brug langsraast. Auto's ook. En al dat ijzer. Hee, ik versnel. We gaan naar beneden. Krgg, doen de remmen. Net op tijd op tijd aan de andere kant, water. 

Waar zijn de hippe tenten? Veel dames in lange rokken achter een kinderwagen met raar haar. Vast een pruik. Oh ja ook veel orthodoxe joden hier in lange zwarte jassen, keppels en pijpenkrullen. Veel Hebreeuwse opschriften ook. De joodse buurt hier is vast niet de hippe wijk. Over de snelweg is het Brooklyn weer. Terug is wel ver en warm en we willen nog veel meer. Eerst iets eten.  Slapte in de benen. Burger gisteren al, Thai  of Mexicaans dat is altijd lekker. Zware keuzes. 

We vallen om dus dan nogmaals zo'n enorme burrito. Nu Hannah newyorks verstond ook met guacamole ipv vlees. 

Weer een fietsje,  hoe komen we bij de brooklynbridge? Yep daar. Langs de rijen toeristen fietsen we over die prachtige brug en alweer is ie prachtig. Zelfs zoveel toeristen kunnen dat niet verpesten. Weer docken, even lopen. In de schaduw. Het is warm in New York. Naar de Ferry. Op het water langs het Vrijheidsbeeld is vast koel. Eerst een rij, met locals met helmen net van het werk en veel toeristen. Bodil wil de Russische  dames die al schuifelend voordringen, een halt roepen. 'Excuse me!' Onduidelijk of ze geen Engels begrijpen of het probleem niet zien.

Op de boot zoeken naar het dek. Helaas dut is de kleine boot. Zweten achter de ramen. Tussendoor zien we Hèt beeld. 

De boot wordt begeleid door de coast guard met mitrailleur. Is de boot een doelwit? 

Terug nemen we wel een Ferry met dek en even heerlijk uitgewaaid met geweldig uitzicht. 

We zijn weer klaar voor een fietsje. 110 straten te gaan. 

Wat is het toch heerlijk te fietsen door New York. Na 20 minuten weer docken. Het systeem weigert. Een newyorker klaagt: ' always a problem with citibike' mijn antwoord dat het zo soepel ging, wordt snel ontkracht. Één van de fietsen is verdwenen uit het systeem. Wat nu. Bellen werkt niet. 
Remko neemt de metro. Ik fiets samen met de meiden de overige 75 straten terug langs de Hudsonrivier in avondlicht. 
Snel en haastig omdat die fiets me niet lekker zit. Inderdaad hebben we een probleem. 'Het ergste wat kan gebeuren is dat je 1200 dollar moet betalen', zegt grote broer en dat stelt mij verre van gerust. Remko belt nog een keer. Geen fiets. Nog een keer: geen fiets. Nog een keer proberen. Nee geen fiets. In moordend tempo gaan de mannen terug naar pier 40. Geen fiets.... 
Stom voel ik me en dom dat we niet beter gecontroleerd hebben. Hadden we dit kunnen voorkomen? Boos op zo'n systeem waarbij fouten maken zo gemakkelijk is. Wie heeft er niet goed gedockt. Wie? Niet meer achter te komen en het helpt niet. En boos helpt ook niet. Eerst maar slapen...als het lukt. 1200 dollar maalt door mijn hoofd gevolgd door stom. 


Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Tijd om te gaan

Afbeelding
Twee weken New York. Het was heerlijk. In het fijne appartement van Bouwe-jan met geweldig uitzicht, evengoed gevulde koelkast en slapen op echte bedden terwijl hij in zijn eigen huiskamer op een matje slaapt. Vandaag gaan we terug. Vanochtend nog even door New York gefietst dat op zaterdagochtend heel rustig was. Ik moest nog even de beroemde Trader Joe's zien met een overweldigend aanbod van eten. Ook dingen waarvan je niet wist dat je ze zou willen.  Of nodig had. Gewone dingen als uien gaan per stuk. Mooi neergelegd is het een heel andere beleving dan onderin het schap in een netje. Na twee weken wel gewend aan hoge prijzen, maar  79 dollarcent voor een ui wel veel nu we 1 dollar op 1 euro zitten.  Betalen is ook nog een belevenis waar je een tijdje voorpret over mag hebben want de rijen zijn lang. Hier geen actie van de jumbo van meer dan 5 mensen dan niet betalen. De sfeer is beetje rommelig alsof je op een markt staat en dat is zo bedoeld. Elke caissière heeft een ...
Meer lezen

Rondje Woodstock

Afbeelding
Na het pannenkoekenontbijt is het hoog tijd om calorieën te verbranden zodat er 's middags weer iets lekkers in kan.  Amerikanen zijn dol op buitensport en wij toevallig ook. In Woodstock zijn naast winkels met achterhaalde hippieparafraliën, Tibetaanse centra en die dutch reformed Church die al jaren dienst doet als activiteitencentrum ook nieuwerwetse zaken zoals een organic bakker 'Bread alone' waar ze toch koffie verkopen en ook een hippe fietsenwinkel met fiks getatoeëerde verkoper die zich ons vanaf zijn lagere standaard aanschouwde en zich direct afvroeg of hij wel fietsen in onze maat had. De 'kleintjes' onder ons kregen een iets kleiner fietsje zodat we op weg konden. Tenminste na het inslaan van een gallon water wat klinkt als een tankwagen vol maar per persoon ons met maar een  halve liter hydrateert. En dat hadden we al nodig na het verorberen van de met dit heerlijk zomerse weer rap smeltende peanut-buttercups. De meningen over de smaak waren verdeeld v...
Meer lezen

Vroeg wakker

Afbeelding
Half drie, half vier en half vijf uur wakker. Ondans de sirenes van ambulances lukt het steeds weer om weer in te slapen. Half zes is het over. In de huiskamer zit Dagmar al klaarwakker, Bodil komt aanlopen alsof kwart voor zes een hele gewone tijd is om op te staan. En als zelfs Hannah al zin heeft in ontbijt, dan hebben we het over een heuse jetlag. Onze lijven leven al zes uur later. Na een zondags ontbijt met  brood, organic natuurlijk en erg lekker, met Amerikaanse peanutbutter, een eitje enook met door grote broer ingevoerde beschuit en hagelslag gaan we lekker vroeg op pad richting de Brooklyn bridge. Net zo vroeg als andere Nederlanders die we herkennen uit ons vliegtuig dus niet vroeg genoeg voor een unieke ervaring.  Wel net vroeg genoeg om de hordes toeristen voor te zijn.  Prachtige brug met uitzichten op Manhattan met wolkenkrabbers in alle stijlen. Als je heel goed kijkt zie je in de verte ook het Vrijheidsbeeld. Heel ver want het symbool van New York staat ...
Meer lezen