Superlatieven

'Je kunt ons kantoor bezoeken als je toch in New York bent', zei de zakenrelatie van de reclameman. 'Nuh, ik ben dan met mijn familie op vakantie. Zijn antwoord: het kantoor is op de 82e verdieping van het world trade center!' Reden genoeg om te mailen en de hele familie mee te nemen al moest de aanhang op de 64e verdieping blijven. 
Helemaal niet erg, hoor die 64e! Met de businessmannen naar boven met supersnelle lift na eerst allemaal met foto geregistreerd te zijn en ook belangrijk langs de doorman gekomen die ons zag als de toeristen die we zijn. 
Koffie op deze hoogte ook lekker met extra uitzicht. 
De Brooklyn bridge van een afstand..
Zicht over de Hudsonrivier. Echt heel cool om New York zo van boven te zien. 
In een heel mooi gebouw.
Hij kwam ons weer halen na het gesprek
Ook enthousiast over de buitenkant. De freedomtower is in plaats van de Twin Towers gekomen. 
Enigszins opgewonden gingen we downtown in. Beetje trek gekregen van al die ervaringen. Even kijken wat hebben we nog nietgeproefd?
Bodil zag de kleinste Dunkin donuts van New York, een keten waar ze tegenwoordig in Nederland voor in de rij staan. Gelukkig net de kruimels weggeveegd toen we bekenden uit Haarlem tegenkwamen wel met andere vrouw. Wist je niet dat ze gescheiden waren, mam? Daarna beetje shoppen. Eerst een paar gewone winkels, daarna de hippe. De Nike store was heel creatief.
Ook met uitstalling van AirMacs sinds 1986 die zo in een modemuseum kan. De verkoper ging me de ontwikkeling helemaal meegeven vooral van de nieuwste waarvan de hele zool doorzichtig is. Heerlijk enthousiast was hij. 
Door Chinatown waar vele chinezen dit keer een aanbeveling want dan is het eten goed. 
En Chinatown was leuker dan verwacht. Veel groente, vis, verse tahu en kruiden verkopers en in een soort Engels werden ons ook tassen aangeboden die aan het gefluister te horen vervalsingen waten. Chinatownliep over in little Italy met restaurants en café's. 
Terug naar huis zag ik deze staan:
Zou de onze er tussen zitten? 
Even geen zorgen, niet vlak voor de wedstrijd. De New York yankees speelden tegen de Toronto blue jays. Honkbal inderdaad wat hier baseball wordt genoemd. 
Van buiten lijkt het nog niet zo heel groot, binnen is het enorm. 
En enorm vermakelijk.
Wat een feest!
Bodil wil graag op het grote scherm.
We snappen niet alles maar zien wel een homerun van Aaron Judge en we zien de pitcher die 20 miljoen dollar per jaar verdiend snelle ballen gooien en we zien de Nederlander Didi Gregorius gelukkig de bal raken zodat we tegen de aardige Aussies achterin met recht trots kunnen doen. It is s ball, it is a strike. En ja daar horen we het malle orgeltje weer. 
Hyper terug naar de metro. Wat een avond!












 












Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Tijd om te gaan

Rondje Woodstock

Vroeg wakker